بيا
گاهي
بيا و لحظهاي بمان دستي به روي شانهي من بگذار تا از فراز ماندنت اين
سطرهاي در هم و برهم اين تلخ نوشته هايم و اين شعرهاي مبهم و خط خوردهي
مرا در دفترم بخواني تا سطرهای تار روشن شوند تا من قلم به دست تو بسپارم
تا تو به دست من بنويسي آمدنت را
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم آبان ۱۳۹۰ ساعت 12:2 توسط محمد
|
هزار بار گفتم